Polecieli tam, a ja jakoś
dokuśtykałam na kulach i zobaczyłam Karola zwijającego się z bólu.
- Co się stało? – zapytałam gdy
dałam radę podejść do Andrzeja.
- Boże Paulina, miałaś czekać, tam
w gabinecie – powiedział i spojrzał na mnie z wyrzutem.
- Co się stało? – zapytałam
ponownie.
- To samo co Tobie – powiedział - Paulina – spojrzał na mnie ze złością.
- No już kurde siadam – powiedziałam i chciałam iść, ale jeszcze dodałam – Ale żebym siadła to musze tam dojść – powiedziałam.
- Już stój – powiedział i mnie objął.
- DOBRA NA DZISIAJ KONIEC! – krzyknął trener i każdy poszedł do szatni. Pokuśtykałam do Karola.
- No to co Karolku? – zapytałam – Witaj w klubie?
- Nie pocieszasz – pokręcił głową i poszedł z fizjoterapeutą do jego gabinetu. Chwilę później fizjoterapeuta wrócił się po mnie i powiedział.
- chodź dokończymy smarować nogę – i razem z nim poszłam do gabinetu. Teraz siedziałam obok Karola. Karol miał nogę w lodzie, ja miałam smarowaną i bandażowaną. Potem dał mi maść i powiedział jak co robić, podziękowałam, a on zajął się Karolem. Wyszłam i wpadłam automatycznie na Andrzeja, zachwiałam się i już prawie mnie bolał ten upadek, gdy zawisłam w powietrzu i zostałam przyciągnięta do góry przez Andrzeja.
- Przepraszam – powiedział i mnie pocałował.
- To teraz wracamy do domu – powiedziałam i jakoś wskoczyłam mu na plecy. A on zaczął się śmiać.
- Taki szofer teraz ze mnie będzie? – zapytał.
- No już kurde siadam – powiedziałam i chciałam iść, ale jeszcze dodałam – Ale żebym siadła to musze tam dojść – powiedziałam.
- Już stój – powiedział i mnie objął.
- DOBRA NA DZISIAJ KONIEC! – krzyknął trener i każdy poszedł do szatni. Pokuśtykałam do Karola.
- No to co Karolku? – zapytałam – Witaj w klubie?
- Nie pocieszasz – pokręcił głową i poszedł z fizjoterapeutą do jego gabinetu. Chwilę później fizjoterapeuta wrócił się po mnie i powiedział.
- chodź dokończymy smarować nogę – i razem z nim poszłam do gabinetu. Teraz siedziałam obok Karola. Karol miał nogę w lodzie, ja miałam smarowaną i bandażowaną. Potem dał mi maść i powiedział jak co robić, podziękowałam, a on zajął się Karolem. Wyszłam i wpadłam automatycznie na Andrzeja, zachwiałam się i już prawie mnie bolał ten upadek, gdy zawisłam w powietrzu i zostałam przyciągnięta do góry przez Andrzeja.
- Przepraszam – powiedział i mnie pocałował.
- To teraz wracamy do domu – powiedziałam i jakoś wskoczyłam mu na plecy. A on zaczął się śmiać.
- Taki szofer teraz ze mnie będzie? – zapytał.
- Nono się wie – powiedziałam i
poszliśmy.
- Wiesz, będę musiał przyjechać po
Karola jak przyjdziemy – powiedział.
- Dobrze – powiedziałam i chwilę
później Andrzej odstawił mnie do domu, a sam pojechał po Karola. Po 20 minutach
przybył z Karolem i ps3.
- Teraz mam dwie kaleki w domu i
ps3. Paulina szykuj się na robienie obiadów przez tydzień – powiedział i
podłączył sprzęt a ja po 5 minutach skojarzyłam, że chodzi o zakład.
- No to uruchamiaj fifę i siadaj – powiedziałam gdy ps3 było podłączone.
- No to uruchamiaj fifę i siadaj – powiedziałam gdy ps3 było podłączone.
- Ok. – powiedział siadł koło mnie
i zaczęliśmy grać. Do pierwszej połowy było 1:1. W drugiej połowie też, a w
ostatniej akcji kto strzelił? No kto? No Paulinka!!
- Bum bum bam! – krzyknęłam i klasnęłam w ręce
- Bum bum bam! – krzyknęłam i klasnęłam w ręce
- Ona Cię ograła! – krzyknął Karol
- Robisz obiadki – wytknęłam mu
język
- I tak bym robił, kaleko –
pokręcił głową
- Wygrałam wygrałam wygrałam oł
yea – zaczęłam machać rękoma i kręcić głową a oni się ze mnie śmiali.
- Przegrywanie z Tobą to sama
przyjemność – powiedział i obejmując ręką, pocałował mnie w czubek głowy.
- Ooooo – powiedział Karol –
Rzygam Tęczą! – zatkał oczy ręką
- To sobie kogoś znajdź –
wzruszyłam ramionami.
- Dawaj mi teraz Andrzej tego
pada, zaraz zobaczysz mistrza w akcji! – wypiął się dumnie i zaczęłam z nim
pojedynek.
Graliśmy tak do późna, Karol
nocował u nas, w pokoju gościnnym. Następnego dnia wstałam około 12. Czyli
Andrzej już godzinę jest na treningu. Ubrałam się wygodnie i poruszając się na kulach poszłam do kuchni.
- O hej Karol – uśmiechnęłam się.
- Siadaj, już śniadanie prawie
zrobione – powiedział i odwzajemnił gest.
- Oki, dzięki – zaśmiałam się i
siadłam. Zjedliśmy razem śniadanie, a pół godziny później przyjechał Andrzej.
- Hej skarbie – powiedział i mnie
pocałował – Siema stary – przybił sztamę z Karolem.
- Siemka – powiedzieliśmy na raz.
Posiedzieliśmy chwilę, a potem
Andrzej odwiózł Karola do domu, bo ten musiał coś zrobić. W tym czasie siadłam
sobie w salonie i wzięłam do ręki Ipada. Napatoczyła mi się strona Nike.com.
Zaczęłam przeglądać buty damskie i wybrałam sobie buty do biegania.
Andrzej wszedł i siadł obok mnie, biorąc laptopa. Zaczął przeglądać buty
męskie. Ja też.
- Szukasz czegoś konkretnego? –
zapytał.
- Chce jakieś nowe buty do siatki
– powiedziałam.
- Kolejne? – popatrzył na mnie.
- Tak – wyszczerzyłam się – A Ty?
- Też – powiedział.
Po 10 minutach zapytał.
- Wybrałaś?
- Tak, a Ty? – zapytałam.
- Też – puścił mi oczko.
- Pokaż – zaśmiałam się.
- Ty Pierwsza – odwzajemnił gest.
- Na Ry – powiedziałam.
- Ok. – zgodził się i odliczyliśmy
trzy czte ry i pokazaliśmy swoje wybrane buty.
- Ej te są moje! – krzyknęłam ze śmiechem.
- Nie! One są męskie! – również krzyknął
ze śmiechem.
- No to co! Są moje, ja zamawiam!.
I zaczęliśmy się kłócić, kto
zamawia te buty. W końcu stwierdziliśmy, że będziemy mieć takie same i
zamówiliśmy dwie pary tych butów, ja rozmiar 42.5, on rozmiar 45.5. I moje buty
do biegania w rozmiarze 42. Potem Andrzej zebrał się na trening. Po treningu
przyjechał z Karolem i znów spędziliśmy razem miły wieczór.
Cały tydzień zrobiłam sobie wolne
od szkoły. Jeździłam z Andrzejem i Karolem na treningi, po to, by pójść do
fizjoterapeuty i by moja noga (i Karola też w sumie) była maltretowana przez
niego. W sobotę pojechaliśmy do Torunia i się tam przenocowaliśmy. W niedzielę,
poszliśmy do kościoła na godzinę 17. Weszliśmy do kościoła. Stanęliśmy sobie
gdzieś na końcu, bo nie było miejsca siedzącego.
- Ustoisz? – zapytał mnie Andrzej
pochylając się i wskazując na kule.
- dam radę te 45 minut –
uśmiechnęłam się szeroko. Stanęłam sobie przed nim, żeby jakby coś to mnie
łapał. W połowie mszy, jedna dziewczyna obejrzała się w tył i zobaczyła
Andrzeja, a z wrażenia, aż zamknęła buzię ręką. Powiedziała kolejnej i tak oto
ta wieść poleciała po kościele, a potem już co chwilę ktoś się odwracał i na
niego patrzył. Andrzej położył ręce na mojej talii i schylił się. Szepnął mi do
ucha.
- Czuje się obserwowany.
A ja na te słowa szeroko się
uśmiechnęłam. Po mszy z racji tego, że staliśmy na końcu, wyszliśmy pierwsi.
Stanęłam przodem do niego i spletliśmy nasze ręce ze sobą. Stanęłam na palcach
zdrowej nogi i byłam już bliżej jego twarzy kiedy powiedziałam:
- Byłeś ciekawszy niż masz – i się uśmiechnęłam, co on też zrobił i tak uśmiechnięci zbliżyliśmy swoje twarze i złączyliśmy w pocałunku. Nagle jedna kula spadła na podłogę. Andrzej ją podniósł i zobaczyliśmy stado młodzieży dookoła nas. Andrzej podrapał się po głowie.
- Byłeś ciekawszy niż masz – i się uśmiechnęłam, co on też zrobił i tak uśmiechnięci zbliżyliśmy swoje twarze i złączyliśmy w pocałunku. Nagle jedna kula spadła na podłogę. Andrzej ją podniósł i zobaczyliśmy stado młodzieży dookoła nas. Andrzej podrapał się po głowie.
- Można autograf? – zapytał jeden
chłopak.
- I zdjęcie? – dodała jedna dziewczyna.
- tu? – spojrzał na nich
poirytowany Andrzej.
- Przed kościołem? – dodałam.
- Ty to się nie odzywaj! –
krzyknął ktoś z końca tego oblężenia. Westchnęliśmy.
--------------------
Przepraszam Was bardzo, że przerwałam ten maraton, ale wczoraj, choć bardzo chciałam, to nie udało mi się wejść na komputer. Nie było mnie w domu praktycznie cały dzień, a jak przyjechałam to nie dość, że była północ to byłam strasznie zmęczona. Ale maraton rozdziałów część 2 zaczynamy! :D
--------------------
Przepraszam Was bardzo, że przerwałam ten maraton, ale wczoraj, choć bardzo chciałam, to nie udało mi się wejść na komputer. Nie było mnie w domu praktycznie cały dzień, a jak przyjechałam to nie dość, że była północ to byłam strasznie zmęczona. Ale maraton rozdziałów część 2 zaczynamy! :D