Takie krótkie streszczenie. :)

Co byś zrobiła gdybyś dostała propozycję zagrania w SMS w Sosnowcu i zamieszkania 400 km od swojego domu, razem z Łukaszem i Agnieszką Żygadło? Zgodziłabyś się opuścić swoją rodzinę, przyjaciółkę, chłopaka? Paulina podejmuje decyzję. Opuszcza swój dom rodzinny, by szkolić się na siatkarkę. Jest rozgrywającą. Praktycznie wszystkie zawodniczki z innych klubów ją lubią. Uwielbia zawierać nowe znajomości. Wydaje się, że przez pewien czas, ma idealne życie tu, w Sosnowcu. Jednak później ono się psuje. Czy Paulina będzie szczęśliwa? A może jej szczęście ograniczy się tylko do postępów w siatkówce? Przekonacie się same!
Serdecznie zapraszam do czytania opowiadania. Mam nadzieję, że się spodoba.

piątek, 11 kwietnia 2014

51. Zluzuj majty!

Chwilę później przyszła Asia.
- Ekhem – odchrząknęła. Spojrzeliśmy na nią ze znakiem zapytania w oczach. – Zająłeś moje miejsce – powiedziała i się do niego sztucznie uśmiechnęła.
- Podpisane jest? – zaczął oglądać krzesło i się śmiać.
- Bartek – jęknęła.
- Oj siadź na moim miejscu, Oki? – zapytał
- Dobra – wywróciła oczami. – które masz miejsce?
- 51. – powiedział.
Poszła a my wychyliliśmy się zza fotela. Szukała miejsca numer 51. Zobaczyła go koło Michała. Przystanęła, obejrzała się do tyłu, nie zdąrzyliśmy się schować. Zciągnęła brwi i podeszła do nas.
- Bartek schodź stad! – powiedziała zdenerwowana – Nie będę z nim siedziała – wywróciła oczami.
- Kaśka, zluzuj majty – uśmiechnęłam się do niej – dlaczego nie umiesz tak chociaż raz nie przejmować się wszystkim dookoła? – zapytałam.
- Ja nie umiem? Pfff ja wszystko umiem – powiedziała i poszła. Siadła, włożyła słuchawki do uszu, popatrzyła na nas i wykręciła oczami. Przytuliłam się do Bartka i usnęłam, trzymając jego rękę, bo widziałam, że boi się latać. Może chociaż trochę mniej się bał, przez to że trzymałam jego rękę? Obudził mnie Ziomek i powiedział, że lądujemy, więc muszę zapiąć pasy. Patrzę w lewo i widzę, że Bartek też usnął. Całuję go, a on się przebudza. Uśmiecha się.
- Zapnij pasy – powiedziałam. Zapiął pasy i pocałował mnie w skroń.
Dwa dni później w końcu poszłam do szkoły. Dziewczyny mnie wyściskały i wgl twierdząc, że się stęskniły. Idiotki moje kochane. Jak byłam na treningu dowiedziałam się, że jutro są zawody, będzie piękne przyjmowanie po tych treningach w reprezentacji! Następnego dnia ubrałam się i spakowałam. Do szkoły podrzucił mnie Ziomek i tam oczywiście wielkie tłumy. No dobra nie takie wielkie, ale było 10 drużyn, bo to turniej jakiś towarzyski. No i tyle ludu się tam kręciło że masakra. Dobrze, że mamy swoją szatnie na górze z wyjściem na balkon. Se my vipy mmm. Przebrałyśmy się i wyszłyśmy na balkon.
- Na której Sali gramy? – zapytałam.
- Chyba pierwszej – powiedziała Marlena (u nas jest tak, że jest jedna sala, oddzielona ścianą i druga ale jest z pierwszej do drugiej przejście takie jakby szeeeroookie drzwi na połowę. No i koło drugiej jest trzecia, a obok taka mała rozgrzewkowa.)
- Pierwszy mecz? – zapytałam
- Tak – odpowiedziała
- Ej to dawać na rozgrzewkową! – krzyknęłam i wszystkie za mną poszły na małą sale. Rozgrzałyśmy się i zagrałyśmy pierwszy mecz. Wygrałyśmy 3-1. Dziewczyny po meczu kibicowały koleżanką, ja prawie żadnej nie znałam dlatego poszłam na balkon i patrzyłam jak się rozgrzewają inne dziewczyny. Dwie od nas tam odbijały - Ola i Ola. Patrzyłam jak się wygłupią i nagle widzę ciemność. Tak ktoś zakrył mi oczy nawet chyba wiem kto.
- Zgaduj kto to! – Krzyknęła z dołu Olka. Ta pierwsza Olka.
- Hej Bartuś – odkręciłam się.
- Skąd wiedziałaś? – zrobił smutną minkę.
- Perfumy – zaśmiałam się a on mnie opiął i lekko pocałował.
- Kocham Cię – powiedział i znów mnie pocałował
- Wiem – powiedziałam i się odchyliłam trochę do tyłu. Czułam wzrok na sobie tych wszystkich dziewczyn rozgrzewających się.
- Pięknie grałaś - nachylił się trochę nade mną i chciał mnie pocałować.
- Wiem – odchyliłam się znów trochę do tyłu a on szybko przychylił się i mnie pocałował, odwzajemniłam pocałunek, a potem się zaśmiałam. – Co Ty tutaj w ogóle robisz? – zapytałam i przekręciłam się tak, by widzieć wszystkie twarze, które były na mnie zwrócone.
- Przyjechałem – wrzucił ramionami i mnie kolejny raz pocałował – żeby zobaczyć moją wspaniałą dziewczynę w akcji. – uśmiechnął się słodko i patrzył na mnie swoimi niebieskimi oczkami. Tak ślicznie na mnie patrzył, że stanęłam na palcach i go pocałowałam, ale bardziej namiętniej i dłużej. – A to za co? – zapytał uśmiechając się
- Za to, że jesteś – przytuliłam go stając na palcach, a on potem mnie podniósł do góry i siadł na ławce kładąc mnie na swoich kolanach a ja cały czas się śmiałam. – może pójdziemy tam bardziej po prawo zobaczymy jak grają – zaśmiałam się.
- Po co? Ja tam widziałem jak Ty grasz i mi to wystarczy – powiedział i popatrzył na swój paznokieć. – Skaleczyłem się
- Daj pocałuję – powiedziałam i się wyszczerzyłam, a potem pocałowałam jego paluszek. – No choć dziewczyny lepiej grają! – powiedziałam i wstałam podając mu rękę.
- Pff a kto jest w kadrze Polski Ty czy one? – zapytał i złapał mnie za rękę ale zamiast się podniósł to mnie pociągnął i wylądowałam na nim.
- No ja – zaśmiałam się – idę, za 20 minut gramy mecz – powiedziałam i zeszłam przez balkon a potem drabinkami.
- Ejej ktoś tu nie dał mi buziaka – zrobił smutną minkę
- Przepraszam - również zrobiłam taką minę i odwróciłam się, akurat weszła reszta dziewczyn. – To co dziewczynki rozgrzewamy się? – zapytałam
- Jasne – pocałowała mnie w policzek Ola i zaczęłyśmy się rozgrzewać. Po 15 minutach skończył się mecz na boisku, na którym gramy i przechodziłyśmy z Sali rozgrzewkowej na sale drugą. Właśnie przechodziłyśmy koło dziewczyn z Bydgoszcza i nagle jedna trąciła mnie mocno w ramię.
- Coś nie tak? – zatrzymałam się patrząc na nią
- Idź pocałuj się z Kurkiem jeszcze na pokaz – zakpiła
- Zluzuj majty – zakpiłam z niej i poszłam dalej
- Ooo właśnie gramy z gospodyniami, ktoś tu będzie miał poobijane rączki – powiedziała jeszcze za moimi plecami.
No i po 15 minutach zaczęła się gra. Ta dziewczyna wszystkie swoje ataki kierowała we mnie, a ja przyjmowałam wszystko w punkt. Niby w reprezentacji stałam na rozegraniu, ale były treningi gdzie wszyscy szkolili przyjęcie. Kiedy wyprowadzałyśmy atak z mojego przyjęcia, ona się bardzo wkurzała. Później weszła na zagrywkę. Zagrała nie w kogo innego tylko we mnie. Przyjęłam w punkt. Wystawiła Marlena i zaatakowała Olka. Ich trener wystawił inną dziewczynę na zmianę za nią.
- Ja nie schodzę – krzyknęła do niego i ustawiła się do przyjęcia.

poniedziałek, 7 kwietnia 2014

50. Za młoda.

- A to, za co? – zapytał odrywając się odemnie
- Po prostu, za to, że jesteś – powiedziałam, a on powoli przybliżył swoją twarz do mojej, chwile później już czułam jego usta na moich
- EJ! ZAKOCHANI! SZAMPAN A NIE! – krzyknął Igła i wręczył nam po szklance
- szklanka? Serio? – zapytałam
- Skończyły się te no! No wiecie co! – zaśmiał się i odszedł
- To co? – zapytał Bartek – szczęśliwego nowego?
- Jak będziesz przy mnie to na pewno będzie szczęśliwy – powiedziałam, a on mnie przytulił.
- Wiesz przecież, że będę zawsze, tak? – zapytał
- Wiem – powiedziałam i musnęłam jego usta.
- Paulinka! – krzyknął Igła – teraz ze mną życzenia!
- WUJEEEK! – ucieszyłam się i rzuciłam się na jego szyje
- Paulinko – powiedział poważnie i mnie od siebie lekko odsunął, patrząc mi w oczka. – Wszystkiego najlepszego, żeby 2014 był lepszy od 13-tego, sukcesów w siatce, żebyś była jeszcze wyżej i reprezentowała jeszcze lepszy poziom, niż teraz, szczęścia z naszym Bartusiem, bo on jest całkowitym szczęściarzem, że Cię ma! Dzięki Tobie jest o wiele lepszym człowiekiem, a przede wszystkim, nareszcie znalazł prawdziwą miłość. Wiesz, jak Cię skrzywdzi to dostanie baty od całej reprezentacji, więc nie martw się szybko by się nie pozbierał! No i zero kontuzji no i wszystkiego co sobie życzysz! – powiedział i dał mi buziaka w policzek
- EJEJJE ja to wszystko widzę – powiedział Bartek i pogroził palcem na co ja się zaśmiałam
- Ja Ci wujek życzę szczęścia, miłości, kasy, radości, dzieci, wygranych turniejów, jeszcze z 5 tytułów najlepszego Libero w Polsce, Europie, Świecie, Wszechświecie! To co ja mam Ci życzyć? Mogę Ci zadać pytanie? – zapytałam
- Jasne
- Kto według Ciebie jest najlepszym Libero na Świecie – powiedziałam a on już chciał coś pwiiedzieć ale mu przerwałam dokańczając – i dlaczego jest to Krzysztof Ignaczak? – uśmiechnęłam się. Kilka razy otwierał usta by coś powiedzieć, ale zamykał. No nie możliwe, pan Ignaczak nie wie co powiedzieć?
- Dziękuję Ci – w końcu z siebie wydobył i mnie przytulił.
Złożyłam sobie ze wszystkimi życzenia, a wgl poszłam spać o 5 oczywiście usnęłam na kolanach u Bartka przy wszystkich no i musiał zostać. Następnego dnia, bania mi odpadała. Wstałam o 14 i zeszłam na dół trzymając się za nią. Podeszłam do Barku w kuchni i siadłam a po chwili dopiero zauważyłam Ziomka.
- Co kac morderca? – zapytał
- Ja piłam? – zapytałam z niedowierzaniem
- Tylko 3 kieliszki, bo potem Ci nie pozwoliłem, a no i dwie szklanki szampana – zaśmiał się – Masz pij – powiedział i podał mi wodę w kubku gdzie rozpuszczała się jakaś tabletka
- Co to? – zapytałam
- Dobre na kaca, po 5 minutach przestaje Cie bania boleć, ja już po – zaśmiał się a z mojej ręki wyślizgnął się kubek.
- Ej! – krzyknęłam
- No skarbie, głowa mi pęka, Ziomek Ci zrobi drugą – powiedział i już miał wziąć łyka kiedy wyrwałam mu kubek i mu go pokazałam
- Widzisz? Pisze PAULINA czyli to mój kubek – pokazałam mu język
- Masz Bartek – podał mu kubek Ziomek
- Dzięki! Chociaż Ty się ulitowałeś nade mną. – powiedział i wypij jednym duszkiem – BLEEEEE! CO TO? – krzyknął
- Niedobre, ale pomaga – zaśmiał się Ziomek – Pij Paula – powiedział a ja to wypiłam
- Mmmm pycha! – powiedziałam a Bartek walną faceplama.
6 godzin później siedziałam nad książkami a Bartek siedział obok mnie na telefonie.
- Skarbie – powiedział
- Yhym – odparłam nie odrywając głowy od książki
- Lubię Cię wiesz?
- Yhym
- Uwielbiam Cię wiesz?
- Yhym
- Kocham Cię
- yhym
- Bardzo Cię kocham
- Yhym
***Jak widzi to Bartek?***
- Bardzo Cię kocham
- yhym
- Jesteś Trochę dziecinna – powiedziałem, ze złości bo mnie nie słuchała
- Yhym
- I młoda
- Yhym
- Za młoda
- Yhym
- Taka gówniara – nie wytrzymywałem już
***Jak Paula?***
- Taka gówniara – powiedział
- Przesadziłeś – trzepnęłam książką a na moim policzku pojawiła się łza
- Paula…
- Co Paula? Co Paula? Myślałeś że Cię nie słucham tak? Ups myliłeś się. Ja Cię zawsze słucham, ZAWSZE. Ale musiałam się pouczyć, nie było mnie tyle w szkole musze to nadrobić. No ale już wiem co myślisz – wstałam
- Przecież wiesz, że ja tylko tak, żebyś w końcu na mnie popatrzyła. Ignorowałaś mnie – podszedł do mnie
- Nie Bartuś ja Cię nigdy nie ignoruje – powiedziałam
- Paula przepraszam – powiedział i nachylil, się by mnie pocałował, chyliłam głowę i nastawiłam policzek, pocałował mnie w niego i powiedział – Nie obrażaj się, proszę
- Wiesz, że tego nienawidze, już raz się o to pokłóciliśmy, chciałeś jeszcze raz?
- Nie nie chciałem, przepraszam – Powiedział patrząc mi w oczy. Nie odpowiedziałam tylko poczułam kolejną łzę na policzku – Paula przepraszam, nie płacz – wytarl moje policzki i schylił by spróbować mnie pocałować. Musnęłam lekko jego warg i odwróciłam głowę
- Muszę się nauczyć – powiedziałam
- Dobrze, nie będę przeszkadzam, przepraszam jeszcze raz kotku, nie gniewaj się – podszedł do mnie – Kocham Cię Pamiętaj – wziął moją głowę za podbródek i podniósł do góry, po czym pocałował w policzek
- Ja Ciebie też – powiedziałam cicho a on wyszedł. Rzuciłam się na łóżko i się popłakałam, przyszedł Ziomek.
- Skarbuś nie płacz – powiedział a ja się w niego wtuliłam
- Dziękuję, że przy mnie jesteś, nie wiem co bym bez Ciebie zrobiła – powiedziałam
- Od tego tutaj jestem
- A teraz gadaj co mam zrobić – zaśmiałam się i bujnęłam go lekko w lewo.
- Posprzątałabyś w całym domu?
- Jasne – pokiwałam głową
- Jutro do 19 zdąrzysz? – zapytał
- Tak
- Ucz się!
- Okeej – powiedziałam a on wyszedł. Siadłam, otworzyłam książkę i mój telefon się odezwał.
- halo?
- Dzień dobry tutaj Piotr Makowski
- A Dzień Dobry
- Pojutrze męska kadra gra sparing z Rosjanami
- Wiem
- Jest dużo miejsca w autobusie i zakupiliśmy bilety i umówiliśmy się na sparing z Rosjankami, od razu po chłopakach, czy chciałabyś jechać z nami? – zapytał
- Jasne – powiedziałam entuzjastycznie – Dziękuję bardzo
- Emailem Ci prześle szczegóły – powiedział
- Dobrze – uśmiechnęłam się sama do siebie
- To Dobranoc
- Dobranoc – rozłączyłam się
Czyli nici ze sprzątania. Następnego dnia razem z Ziomkiem pojechaliśmy do Spały gdzie było spotkanie, z którego wyjeżdżamy. Po godzinie byliśmy w Spale, a po 2 godzinach drogi od Spały na lotnisku. No ja nic nie mówiłam, ale mam dziś urodziny, chyba wszyscy zapomnieli. Z Bartkiem to powiedzieliśmy sobie tylko „cześć”. Siedziałam właśnie z Kaśka w samolocie i lecieliśmy.
- Idę po picie, chcesz? – zapytała
- Co? – zdjęłam słuchawkę
- Idę po picie, chcesz też? – zapytała ponownie.
- Nie dzięki – uśmiechnęłam się i założyłam słuchawkę, patrząc przez szybę. Nagle poczułam pocałunek w ramie. Odwróciłam głowę i zobaczyłam Bartka. Pocałowałam go, na co widziałam, że trochę się zdziwił, ale objął mnie a ja się do niego przytuliłam i dałam mu jedną słuchawkę.
- Kocham Cię – szepnął do mnie i dał mi pudełeczko. – Wszystkiego najlepszego – powiedział i się uśmiechnął.
- Dziękuję – pocałowałam go, otworzyłam pudełeczko i ujrzałam piękne kolczyki – Mmm jakie śliczne – powiedziałam i się zaśmiałam. – Kocham Cię bardzo – przytuliłam się do niego.
- Kochanieee… Wiesz, bo ja siedzę z Dzikiem, a zaraz Kasia wróci pewnie i raczej z nim nie siądzie… - wymamrotał
- Ups.. Ja Cię teraz nie puszczę – wtuliłam się w niego jeszcze bardziej.

sobota, 5 kwietnia 2014

Liebster Award.

Więc, zostałam nominowana przez http://zawsze-warto-miec-nadzieje.blogspot.com/ i bardzo Ci dziękuję, że wybrałaś mój blog, bo jakoś to takie jakby docenienie mojej bujnej wyobraźni i twórczości :*

No więc lecimy:

1. Wybrałabyś /-łbyś lot w kosmos czy dwa tygodnie na Ibizie?
Zdecydowanie dwa tygodnie na Ibizie! Bałabym się być w kosmosie :oo
2. Pierwsza myśl po przebudzeniu?
Zdecydowanie za wcześnie by myśleć :D
3. Rytuał na udany dzień?
Wstać prawą nogą :D
4. Resovia vs Skra?
Resovia od zawsze w moim czerwono białym serduszku <3
5. Kierujesz się sercem czy rozumem?
Raczej serce, bo u mnie z tym drugim to trochę krucho :)
6. Spotkanie z przyjaciółmi czy domowa samotnia?
Spotkania z przyjaciółmi! :D
7. Książka vs jej ekranizacja?
Raczej ekranizacja, ale są książki, które wolę przeczytać, niż obejrzeć np. Sagę Zmierzch.
8. Skąd zainteresowanie siatkówką?
Do siatkówki przekonała mnie pewna osoba, dzisiaj jest moją przyjaciółką, wcześniej się nie znałyśmy, byłam w podstawówce na zajęciach z siatkówki i stwierdziła, że muszę przyjść do niej na trening, nie przekonała mnie tym na początku, bo wtedy tańczyłam hip-hop. Ale stwierdziłam, że spróbować można i tak na początku 5 klasy podstawówki poszłam na pierwszy trening i tak mi się spodobało, że bez namysłu rzuciłam taniec. Jestem jej bardzo wdzięczna, a ona bardzo dobrze o tym wie :)
9. Przepis na szczęście?
Piłka, siatka i kawałek boiska. Zdecydowanie, gdy się to połączy wyjdzie z tego wielkie szczęście, które gdy tylko się dotknie, od razu zadziała :)
10. Najlepszy wynalazek ludzkości? Dlaczego?
Siatkówka. Dlaczego? Po prostu jest to wspaniała gra, która uczy szacunku, pokory, waleczności, wytrwałości, to dzięki niej zawiera się nowe przyjaźnie, to dzięki niej uśmiech wkrada się na Twoje usta, nawet w najgorszy dzień w życiu. Dlatego. :)
11. Walentynki czu Tłusty Czwarek? Które święto bardzie lubisz? Dlaczego?
Tłusty Czwartek, bo zawsze ma się go z kim obchodzić hahah :D Wystarczy, że pójdziesz do sklepu po pączka :D

Do dalszej gry nominuję: 

http://gdy-zycie-pisze-scenariusze.blogspot.com/
http://onzawszebylprzymnie.blogspot.com/
http://boobojeczujemytosamo.blogspot.com/
http://czasem-wszystko-sie-zmieniaa.blogspot.com/
http://odzawszenazawsze.blogspot.com/
http://trudna-milosc-ciezka-przeszlosc.blogspot.com/
http://siatkarskazazdrosc.blogspot.com/
http://zagubiona-w-swiecie-marzen.blogspot.com/
http://siatkarskie-sny-czy-ty.blogspot.com/
http://siatkowka-mojamilosc.blogspot.com/
http://badz-zawsze-przy-mnie.blogspot.com/

Moje pytania to:
1. Dlaczego siatkówka, a nie inny sport?
2. Jak zaczęłaś się interesować siatkówką?
3. Ulubiony klub?
4. Kiedy zaczęła się Twoja przygoda z blogowaniem?
5. Co najbardziej lubisz robić w wolnym czasie?
6. Jakie książki polecasz?
7. Masz jakieś zwierzątko?
8. Ile masz lat?
9. Byłaś kiedyś na meczu reprezentacji? Jeżeli tak to którym? Jeżeli nie, to czy chciałabyś?
10. Ulubiona część garderoby?
11. Najlepszy sposób na bycie szczęśliwym?

Jeszcze raz dziękuję za nominację, wydaję mi się, że nie mogę Cię nominować kolejny raz, nie wiem może jestem w błędzie, nie za bardzo się orientuje :D Jakbym mogła, to na pewno byś się tam znalazła :* Pozdrawiam! <3

49. Jak Ty to zrobiłaś?

- Boże Kaśka co się stało!? – krzyknęłam widząc ją całą zapłakaną.
- Siatkarze są do dupy! Słyszysz? Zerwij z tym Twoim Bartusiem, bo oni wszyscy są tacy sami, wszyscy rozumiesz! Dają Ci nadzieję a potem znikają, cieszą się z tego jak robisz z siebie pośmiewisko, bo wierzysz im we wszystkie słowa!!
- Kasiu, nie płacz, nie warto – powiedziałam i ją przytuliłam
Trochę mi zeszło, zanim ją uspokoiłam, ale w końcu około 1:30 poszłyśmy spać.
Następnego dnia ubrałam się i zeszłam na dół na śniadanie, razem z Kaśką, która była już w normalnym stanie. Na śniadaniu nie mogłam siąść z chłopakami bo był tak Bartek. Po śniadaniu trening, potem godzina odpoczynku. Gdy wychodziłam z Sali również minęłam się z Bartkiem, nie mogąc nic powiedzieć.. Cały dzień trenowałam ciężko, jadłam i odpoczywałam na zmianę. Wieczorem, po kolacji, przyszedł a raczej wpadł do mojego pokoju wujek Krzysiek i nic nie mówiąc złapał mnie za rękę i wyszedł ciągnąc mnie za sobą.
- Wujek – powiedziałam spokojnie, zero reakcji – Wujek! – powiedziałam głośniej, zero reakcji – Igła do cholery jasnej gdzie Ty mnie prowadzisz? – krzyknęłam i stanęłam twardo na ziemi. Nic to nie dało bo wziął mnie na ręce i zaprowadził do Swojego pokoju. Chyba do swojego pokoju, bo nic nie widziałam, bo przełożył mnie przez ramie. Postawił mnie. Spojrzałam na niego a on się szeroko uśmiechnął.
- I to wszystko, żeby mnie zaprowadzić do Twojego pokoju? – zapytałam
- Tak – pokiwał głową
- Było powiedzieć, przyszłabym sama – powiedziałam, obejrzałam się za siebie, byli tam praktycznie wszyscy. Siadłam obok Bartka.
- Ejejejje! – rozległy się krzyki w pokoju.
- Dobra już dobra! – krzyknęłam i siadłam obok Ziomka. – Wujek, oni na mnie krzyczą – powiedziałam oburzona ze smutną minką.
- Nie krzyczeć proszę na moją Paulinkę – powiedział i objął mnie ręką.
- Gramy w karty? – zapytał Michał.
- Gramy – odpowiedzieli wszyscy razem.
- Umiesz już grać? Wiesz o co chodzi? – zapytał mnie Igła
- Umiem, umiem – powiedziałam. No i zaczęliśmy grać. Ale kto musiał przegrać pierwszą runde? Oczywiście, że ja. – No słucham? – powiedziałam poirytowana do Dzika.
- Przedłużam Wasze nie odzywanie, nie zbliżanie się do siebie do tygodnia. – wskazał na mnie i Bartka.
- Ale tak nie można! – powiedzieliśmy razem
- Można, można – puścił do nas oczko Dziku.
- Ja już więcej nie gram, po się kurde przedłuży do 2 miesięcy – wywróciłam oczami i siadłam na łóżku.
- I ja też! – krzyknął Bartek i siadł obok mnie.
- Nie tak blisko! – powiedział Igła
- Walcie się – powiedział i mnie pocałował
- BĘDZIE UBAW NA OBIEDZIE! – Krzyknął Winiar.
- Ty mówisz – powiedzieliśmy naraz i się zaśmialiśmy.
- Bądź mężczyzną, weź to na siebie! – powiedział Fabian.
- No dobra – fuknął i pocałował mnie w czoło.
 Następnego dnia na obiedzie Bartek podszedł do kucharki Zosi i powiedział
- Dzień dobry szanownej pani!
- Czego chcesz? – powiedziała oschle a my patrzyliśmy na to z boku
- Chciałbym powiedzieć, że dzisiejszy kotlet był niedogotowany i miał dziwny smak – powiedział powoli
- Tak? – zaczęła krzyczeć – Mam do wykarmienia tak dużo chłopów i dziewuch, a Ty mi mówisz, że kotlet był nie dogotowany? Proszę! Proszę! Chodź stań chociaż dzień tutaj! – krzyczała cały czas a chłopaki mieli polewę. Stwierdziłam, że wkroczę do akcji
- Ale proszę się nie denerwować – powiedziałam i stanęłam obok Bartka – mojemu chłopakowi pewnie chodzi o to, że jego mamusia lepiej gotuje, wie pani jacy są chłopcy, mamusia gotuje najlepiej i tyle, a jak jej zabraknie to wybrzydza, że to takie to takie, może dla niego było niedogotowane, może dla mnie też, ale jakby się pani nie starała tak nie dogodzi pani wszystkim, jakby było bardziej, to pewnie przyszedłby i powiedział że przegotowany – puściłam jej oczko – Choć Bartuś nie zawracaj pani głowy – powiedziałam a ona się do mnie uśmiechnęła.
- Dziękuję córeczko – powiedziała jeszcze na odchodne
- Nie ma za co – uśmiechnęłam się
Przeszłam obok nich, obkręciłam się trzy razy i powiedziałam
- Taaadaaaam
- Jak Ty to zrobiłaś? – niedowierzali
- Normalnie – zaśmiałam się
Wygląda na to, że nie mogę bez niego wytrzymać, no cóż to chyba dobrze! Po wieczornym treningu byłam w holu i zobaczyłam Fabiana siedzącego na ławce przed ośrodkiem, zgarnęłam bluzę z pokoju i wybiegłam w stroju treningowym do niego.
- hej – powiedziałam a on podniósł na mnie wzrok i się uśmiechnął – mogę?
- jasne siadaj – odparł
- Coś się stało? – zapytałam
- Chyba tak – spuścił głowę – chyba się zakochałem – odparł
- Oo a to w kim? – zapytałam
- W tobie?
- Fabian… przerabialiśmy już to..
- Wiem, ale
- Fabian nie ma żadnego ale, zrozum, błagam…
- Dobra już nic – powiedział wstał i poszedł. Ehhh wstałam i również poszłam do pokoju. Reszta zgrupowania, przebiegła normalnie, rano śniadanie, potem trening, potem obiad, następnie drugi trening, co 2 dni był on na siłowni, kolacja i raz na 3 dni jeździłyśmy same na basen. Gdy nie było basenu siedziałam z chłopakami oglądając filmy lub grając w karty. To tyle, całe zgrupowanie, bardzo skupiłam się na trenowaniu i chciałam w 100% wykorzystać ten czas i nauczyć się nowych rzeczy, czy też dopracować przyjęcie, rozegranie czy atak. Najwięcej trenowałam sype. Ale mi to pasowało. Uwielbiam stać na rozegraniu.
Po 2 tygodniach treningu byłam wręcz wniebowzięta tym wszystkim, tym całym światem siatkarskim. Wracałam do domu zadowolona, na pewno zadowolona bardziej niż kiedykolwiek byłam. Niby moja przygoda na ten rok się kończy z kadrą, ale i tak było zarąbiecie. Święta spędziłam w rodzinnej atmosferze, w sylwestra spędzonego z siatkarzami i ich rodzinami 5 minut przed północą wyleciałam na dwór i stanęłam patrząc na fajerwerki, bo niektórym już się zachciało puszczać. Niektórzy w nich nic nie widzą, ja, gdy na nie patrzę, przypominają mi się wszystkie ważniejsze zdarzenia z tego roku. Począwszy od stycznia, aż do teraz. Tak szybko ten rok zleciał… Nagle poczułam ręce oplatające mnie w pasie.
- Kocham Cię skarbie – powiedziałam

- Ja Ciebie też misiu – pocałował mnie w policzek.
- 10! – zaczęli odliczać
….
- Jeden!
- Zeroo!
I rozległ się huk fajerwerek… Patrzyłam z zachwytem na każdą jedną i się uśmiechałam, przypomniało mi się, jak poznałam Ziomka, który tak naprawdę wywrócił moje życie do góry nogami, jak poznałam chłopaków, krótki, ale ważny związek z Fabianem, Te wszystkie świetne chwile, spędzone z Zunią i naszymi braćmi, szkoda, że ich tutaj nie ma.. Na koniec przypomniał mi się trwający związek z Bartkiem. Nasz pierwszy pocałunek za halą, nasz wspólny trening, naszą kłótnie, jeszcze, jako przyjaciele, naszą przerwę w związku, widziałam jego całującego się z Aśką.. ale mnie to teraz nie bolało, cieszyłam się, że nadal go mam. Odwróciłam się do niego i wpiłam w jego usta.
--------------------
No i jest kolejny :)
Bardzo szkoda tej wczorajszej kontuzji Alka, czy tylko ja miałam łzy w oczach, gdy tak się wił z bólu pod siatką? Tak czy siak, Alek jest prawdziwym kapitanem. Jedni by się załamali, a on dzisiaj o kulach zjawił się na treningu, by popatrzyć na swoją drużynę. Wracaj nam szybko do zdrowia, bo jesteś ważnym ogniwem Sovii! Szkoda, że Resovia wczoraj przegrała, bo moje serce należy do niej :) A Wasze? Kogo widzicie na miejscu Mistrza Polski 2013/2014? Dzisiaj kolejny mecz i kolejna szansa na wygranie! #GoSovia! :*
Pozdrawiam i do następnego! :*

środa, 2 kwietnia 2014

48. A co jeżeli nam nie wyjdzie?

…. będącego z nim trenera kadry Polskich siatkarek. Podeszłam do nich i uścisnęłam najpierw rękę tego drugiego.
- Dzień dobry – powiedziałam
- Dzień dobry – uśmiechnął się
- Hej trenerze – powiedziałam
- Hej hej Paula.
- Coś się stało? – zapytałam zdziwiona
- Wiesz, kto stoi przed Tobą prawda? – zapytał  mój trener
- Pan Piotr Makowski, nie mylę się? – zapytałam
- Nie nie mylisz się – powiedział trener kadrowiczek i wszyscy usiedliśmy na siedzeniach – A więc do rzeczy – powiedział – Twój trener to mój dobry kolega, dzisiaj go odwiedziłem i widziałem trochę jak grasz, dzisiaj też, trochę powystawiałaś, ponieważ kiedy Wy trenowaliście ja poprosiłem o to Twojego trenera. W kadrze są dwie rozgrywające, ale jedna już ma 35 lat, więc już nie jest w takiej formie, choć jest bardzo doświadczona. Myślę, że Ty za rok, bo akurat urodziłaś się w styczniu i będziesz miała 18 lat, zostaniesz jej najlepszą zastępczynią – powiedział i zakończył Swój monolog 
- Ale jak to? – zapytałam - Przecież dzisiaj nie jest pryma aprilis
- Dostaniesz powołanie do kadry Polski na rok 2014/2015 – uśmiechnął się do mnie a ja się skrzywiłam
- Ja? – zapytałam niedowierzając – przecież tak się nie da.. Nie będę jeszcze w żadnym klubie
- Nic nie szkodzi – uśmiechnął się
- Ale ja? Jak? – pytałam dziwnie się na niego patrząc
- No normalnie – zaśmiał się
- Ta, a co ja jestem w ukrytej kamerze? – zapytałam z lekką ironią w głosie
- No nie! – zaśmiali się
- Ta jasne – wywróciłam oczami, a oni się śmiali
- Musisz zacząć wierzyć w siebie – powiedział pan Piotr – Na to zgrupowanie jedziesz z nami, tyle, że będziesz ćwiczyła z dziewczynami tylko do świąt tj do 23 grudnia. Tu masz szczegóły wyjazdu – podał mi list.
- Ale pan mówi serio? – zapytałam i uniosłam brew
- Serio serio – zaśmiał się, a ja go przytuliłam – Dziękuję! – krzyknęłam
- Nie masz za co mi dziękować – powiedział uśmiechając się, a ja szalałam jak głupia. – Będę się zbierał. – zaśmiał się i wstał
- Dziękuję – uścisnęłam jego rękę
- Nie ma za co, naprawde – powiedział i pożegnał się z moim trenerem, kiedy wyszedł trener mi pogratulował a ja go przytuliłam, po czym on też poszedł. Siedziałam tak na trybunach sama i układałam to sobie wszystko w głowie i po moich policzak leciały łzy szczęścia. Chwilę później Bartek i Ziomek podeszli do barierki, bo skończyli trening. Siedziałam tak i patrzyłam w jeden punkt uśmiechnięta. Patrzyli się na mnie chyba jakieś 5 miunut i mnie wołali po czym wskoczyli do mnie przez barierkę i siadając na podłodze zapytali co się dzieje. Ja nic nie odpowiedziałam tylko rzuciłam się w ramiona Bartka śmiejąc się bo go przewróciłam. Po chwili wstałam i zrobiłam to Ziomkowi.
- BOŻE CO CI JEST? – zapytali na raz śmiejąc się
- Powiem tak – zaśmiałam się – Mogę się dzisiaj upić? – zapytałam a oni się na mnie dziwnie popatrzyli
- Przecież masz dopiero 16 lat plus nie nawiedzisz alkoholu – powiedział Bartek i ciągle się na mnie patrzyli
- Nie możesz! – krzyknął Ziomek
- Ale Wy byście pili ze mną! Za mój sukces! – zaczęłam się śmiać
- Boże co Ci jest? – zapytał poważnie Bartek i przyłożył mi rękę do głowy
- Jadę na zgrupowanie kadry Polski! – krzyknęłam i wskoczyłam na Bartka przytulając go.
- Co? BOŻE GRATULACJE! – krzyczeli a teraz ja się z nich śmiałam
- To znaczy – opanowałam się – w tym roku jadę tylko do przerwy świątecznej, a w następnym mam powołanie!
- Bo jesteś za młoda – dodał Bartek
- Nom – zaśmiałam się i przytuliłam do Ziomka a potem do Bartka, a potem on mnie namiętnie pocałował. – To co mogę dzisiaj pić? – zaśmiałam się
- Chyba Ci się w dupie poprzewracało – zaśmiał się Ziomek. – Lecimy się przebierać – powiedzieli i poszli normalnym wyjściem, a ja za nimi. Wszyscy akurat wychodzili z szatni i mieli całą dla siebie, więc weszłam tam do środka.
- Nono chłopcy przebierać się – powiedziałam, siadłam na ławce podkulając nogi i włączyłam kamerkę, którą przekręciłam ją na siebie – A teraz pierwszy odcinek NITKĄ SZYTE. Dzisiaj jesteśmy na treningu chłopców i oni właśnie się przebierają, także nie podniećcie się za bardzo – puściłam oczko i przekręciłam na nich a oni zaczęli się wygłupiać rozbierając się – Nie róbcie tego w domu! – Krzyknęłam śmiejąc się. Jakieś 15 minut później wyszliśmy z szatni. Oni szli pierwsi, a ja za nimi – No i patrzcie, jakie wielkoludy, nie wiem, co oni jedli i chyba nie chce wiedzieć – mówiłam. Chwilę później wskoczyłam na plecy Bartka i tak szliśmy do samochodu.
- To… Z kim jedziesz? – zapytał mnie Ziomek
- Wszyscy jedziemy do nas, więc… Jadę z… Bartuusieeem – powiedziałam i wsiadłam do samochodu uśmiechając się. Chłopaki wsiedli do samochodów i ruszyliśmy. Jechaliśmy 5 minut a w tym czasie, na esce leciało „My słowianie” i… darłam się na cały samochód. Nie…. Nie mam talentu wokalnego. Ale było śmiesznie i to się liczy!
Koniec dnia przesiedzieliśmy w miłej atmosferze, rozmawiając.. i nie piłam! :D Jeszcze przed pójściem spać powiedziałam:
- Nie mówcie nic nikomu, że będę w Spale ok.? A szczególnie Igle ok.?
- Niespodzianka będzie? – zapytał Ziomek
- No a jak – zaśmiałam się
- Bo to Żygadło, nas nie rozpieszczaaa, czasem przyspiesza czasem podwieszaaaa – zaczął śpiewać Bartek a ja padałam ze śmiechu, Ziomek za to zaczął się denerwować i trzepnął go w łeb, a zaraz potem wszyscy się śmiali..
2 dni później byłam już na zgrupowaniu. Pierwszy dzień, było wprowadzenie, drugiego już miały zacząć się treningi no i przyjeżdżała męska kadra. Wstałam, ubrałam się i poszłam na śniadanie. Wgl mam pokój z taką Kasią, jest najmłodsza, zaraz po mnie. Libero ^^. ! Poszłyśmy obydwie na śniadanie, zjadłyśmy i do pokoju po torbę treningową. Zeszłyśmy z nią i zobaczyłam siatkarzy. Igła stał na przodzie. Uśmiechnęłam się gdy Kasia zaczęła piszczeć na ich widok. Chwile później Kaśka powiedziała
- Przystojni nie?
- Jak cholera – powiedziałam, a chwile później zobaczył mnie Igła, który podbiegając do mnie złapał mnie w ramiona i okręcił dwa razy dookoła siebie.
- Boże Paula, co Ty tu robisz? – zapytał patrząc na mnie
- a bo wiesz… - zaczęłam ale nie dane mi było dokończyć, bo trener zawołał
- Ej Wiśniewska, na sale, bo zaraz się spóźnisz na trening – w sumie to takie jakby wytłumaczenie
- SERIO? – zapytał uradowany
- No tak jakoś – zaśmiałam się
- GRATULUJE! – krzyknął i mnie przytulił
- Dzięki – powiedziałam i się do niego uśmiechnęłam. – Hej misiek – powiedziałam do Bartka i go pocałowałam
- No hej skarbie. Leć na trening! – pogonił mnie i puścił oczko, uśmiechnęłam się i zgarniając Kaśkę poszłyśmy na trening, w wejściu na sale, przywitałam się jeszcze z Ziomkiem.
- Znasz ich? Bartek Kurek to Twój chłopak? – zapytała niedowierzając
- Tak wyszło – uśmiechnęłam się.
- Jesteś szczęściarą – powiedziała i zaczęła piszczeć.
- E tam. To on jest szczęściarzem, że mnie ma – zaśmiałam się.
Wieczorem chłopcy zaprosili mnie na „domówkę” a raczej „pokojówkę” czytaj na pewno gre w karty. O 20 poszłam do pokoju numer 66 i weszłam nie pukając.
- o kurwa, znaczy się no kurde, przepraszam – powiedziałam szybko i jeszcze szybciej zamknęłam drzwi. No co? Ciekawe jaka by była wasza reakcja gdybyście zobaczyli Bartmana bez koszulki całującego się z jakąś dziewczyną która również była bez koszulki. Z pokoju numer 67 wyszedł Igła.
- Myśleliśmy, że już nie przyjdziesz – powiedziała a ja na niego dziwnie spojrzałam – no co?
- Który masz pokój? Jaki numer? – zapytałam
- No 66.
- To spójrz na swoje drzwi. W pokoju numer 66 to teraz Bartman Mizia się z jakąś cizią.
- O kurwa. Znaczy kurde. Sorki – zaśmiał się i wprowadził do pokoju. Przywitałam wszystkich głośnym „hej” i usiadłam na kolana Bartkowi całując go na przywitanie
- Ej! Każdy chciałbym mieć takie przywitanie, nie tylko on!! – krzyknął Winiar
- Się wie bo ja to taka śliczna, utalentowana, mądra i w dodatku skromna – zaśmiałam się a siatkarze razem ze mną.
- To co? Poker na zadania? – zapytał Dziku i wszyscy się zgodzili. Ja nie umiałam grać, więc grałam z Bartkiem. On był w to całkiem nizły.. Pierwszą rundę wygraliśmy! A przegrał ten co zaproponował czyli Kubiak
- No eeehhhh czekam – powiedział Michał a my spojrzeliśmy się na siebie
- Wymyślaj – zachęcił mnie Bartek.
- Hmmm… O już wiem! – krzyknęłam entuzjastycznie – Idź do dziewczyny z mojego pokoju, kiedy Ci otworzy, powiedz że ją bardzo kochasz i nie wyobrażasz sobie życia bez niej i poczekaj na jej reakcje – powiedziałam
- Uuuuu – wszyscy wydali z siebie takie dzwięk, a Igła dodał – dobre! Dobre! Moja szkołą!
- Ale przecież ona to taka hotka, zaraz zacznie mnie całować czy coś. – majaczył
- UPS – wzruszyłam ramionami.
- Serio musze?
- Ktoś tu chyba pęka. Nie mówcie że Dziku wymięka – powiedział Ziomek tym samym prowokując go
- Ja wymiękam ? pff – powiedział i wyszedł a ja z Bartkiem zaraz za nim. Zapukał do drzwi a my schowaliśmy się za rogiem. Kiedy ona wniebowzięta mu otworzyła powiedział – Kasiu zakochałem się w Tobie od pierwszego wejrzenia i nie mogę bez Ciebie żyć – trzeba przyznać wczuł się w rolę!
- Wiedziałam że mnie kochasz! Tylko czekałam kiedy mi to powiesz, tak patrzyłeś na mnie na holu – powiedziała i rzucając się na niego zaczęła go całować i zdejmować jego bluzę wchodząc powoli do środka, a on ją odepchnął i  powiedział:
- Eh dziewczyno! Gramy w pokera na wyzwania! – a ona dała mu ostra z liścia i trzepnęła drzwiami. Przyszedł do nas. Ej dobra, jestem chamska, to było złe wyzwanie..
- Oj Dziku przepraszam – powiedziałam i dałam mu buziaka w tego policzka
- Daj jeszcze jednego to Ci wybaczę – powiedział a ja to zrobiłam. – Ok. Wybaczone!
Powróciliśmy do pokoju i gry w pokera. Tym razem ja z Bartkiem polegliśmy, a wygrał Igła.
- Przez 3 dni macie się do siebie nie odzywać, nie zbliżać, nie zwracać na siebie uwagi
- Co? – krzyknęliśmy
- gówno 1:0 dla mnie
- Smacznego 1:1
- Od jutro bo dziś musimy dokończyć grę
- A co jeżeli nam nie wyjdzie? - zapytał Bartek i mnie przyciągnął do siebie przytulając się do moich pleców.
- To będziecie musieli powiedzieć pani Zosi, że obiad był nie dobry
- pfff luzik – powiedziałam i spojrzałam na Bartka
- Żaden luzik!! – krzyknął – chcesz przez te 2 tygodnie coś zjeść?
- Ehh – westchnęłam i graliśmy dalej.
Wygraliśmy, znowu, przegrał Igła.
- Co mam zrobić? – zapytał
- Nie wiem, Bartek wymyśl coś – powiedziałam i spojrzałam na niego
Gre skończyliśmy o północy.
-Dobra co jak co ale jest już późno idę do siebie – wstałam – papa – powiedziałam i zaczęłam dawać po kolei wszystkim buziaka w policzek, jak doszłam do Bartka stanął między nami Igła rozłożył ręce i powiedział
- Już jest 00:02, od dzisiaj wyzwanie
- Pa Igła – dałam mu buziaka w policzek i wyszłam. To będą ciekawe 3 dni..
Weszłam do pokoju i nie spodziewałam się tego co zobaczyłam 

-------------------------
Tak, tak, tak zgadłaś, żę to trener kadry! Od początku chciałam żeby tak było i już miałam w głowie plany na kolejne, więc nie chciało mi się zmieniać hahha :D Zaspojlerowałaś! Ten taki dłuższy :) Pozdrawiam i do kolejnego + dzięki za wszystkie komentarze! To tak bardzo motywuje! :*

niedziela, 30 marca 2014

47. Idziesz gdzieś?

***Perspektywa Pauli***
- To co najpierw Ty pójdziesz na mój trening, a potem ja pójdę na Twój trening? – zapytałam i się uśmiechnęłam
- Jasne – odparł i zaczęliśmy zakładać buty, kiedy rozległ się dzwonek do drzwi. Otworzyłam a tam stała moja mama i Dawid z Zunią.
- A co Wy tutaj robicie? – zdziwiłam się
- Miłe przywitanie – powiedziała mama
-Heeej! – uwiesiłam się na mamy szyi – Siema Zuniaaa!! – potem na Zuzi – Hej braciszku!! – a na koniec na Dawida
- Idziesz gdzieś? – zapytał mój brat
- Trening mam.. Możecie iść ze mną i popatrzeć! – uśmiechnęłam się
- Dobra! – powiedzieli na raz i się zaśmieliśmy
- A wgl to, to jest Bartek, mój chłopak, a to jest moja mama i brat, bo Zunie już znasz – uśmiechnęłam się a oni podali sobie ręce
- Miło mi panią poznać – powiedział Bartek i się uśmiechnął
- Mi Ciebie również, a ile już jesteście razem? – zapytała mnie mama, spojrzałam na Bartka i wzruszyłam ramionami na znak że nie pamiętam
- Szczęśliwi czasu nie liczą! – powiedziała Zunia
- No właśnie – zaśmiałam się – ale gdzieś koło 2 miesiećy
- Dobra to idziemy, bo się spóźnisz – zarządził Dawid. Wyszliśmy i udaliśmy się dwoma samochodami w stronę mojej hali. Ja jechałam z Bartekiem, a reszta w drugim samochodzie.
- Bartusiu chyba nasz plan nam nie wyjdzie – powiedziałam – chyba, że oni też będą mogli i chcieli zobaczyć Twój trening
- Jasne że będą mogli!
- Zunia i Dawid na pewno będą chcieli zobaczyć, nie wiem jak mama.. Oj postawi się ją przed faktem dokonanym – zaśmiałam się
- Fajną masz rodzinkę – uśmiechnął się do mnie
- No wieeem – zaśmiałam się
- Tylko wiesz, ja już Twoją znam, więc Ty będziesz musiała poznać moją – powiedział i wyszliśmy z samochodu, gdyż byliśmy już pod halą. Zunia, Dawid i mama siedli sobie na trybunach a ja chwilę stanęłam z Bartkiem w drzwiach.
- Wiesz, że twoja rodzina może powiedzieć, że jestem dla ciebie za młoda? – zapytałam
- Wiem
- I co wtedy?
- Liczę się z ich zdaniem, ale nie w tej kwestii. Mogą mówić co chcą ja i tak będę z Tobą – pocałował mnie – idź do szatni! – pogonił mnie
Ja poszłam do szatni, a on poszedł do mojej rodzinki.
- Siema dziewczynki! – krzyknęłam i policzyłam ile ich jest – Oooooo Komplecik dzisiaj! – zaśmiałam się i każdej dałam buziaka
- Miałaś dzisiaj trening swojego rocznika? – zapytała Karola
- Nie, a co? – zapytałam
- Będziesz miała więcej energi! Pewnie spałaś do 13 – uśmiechnęła się
- No widzisz jak Ty mnie znasz? – Dałam jej kolejnego buziaka w policzek. Ubrałam się i wyszłyśmy na sale.
- Nono… Nie spóźnione.. Robicie postępy – zaśmiał się trener
- Ahhh jesteśmy takie super – powiedziałam i każdy się zaśmiał
- To jazda te 20 kółeczek – krzyknął trener. Kiedy on poszedł na chwile do swojego pokoiku, podbiegłam do trybun. Bartek stanął przy barierce.
- Mamo po naszym treningu jedziemy na trening Skry, ok.? – zapytałam wychylając się do niej
- My będziemy się wtedy zbierać – uśmiechnęła się
- PAULINAA!! – krzyknął trener a ja się skrzywiłam mówiąc do Bartka
- Ratunku!!
- Ja to załatwię – zaśmiał się – Dzień dobry – uśmiechnął się do trenera a ja odwróciłam się w tą stronę.
- Cześć Bartek, przepraszam, ale jednak to jest jej trening – powiedział trener
- No i ja proponowałem, że może mogę pokazać kilka ćwiczeń, pomóc? – zapytał
- Jeżeli chcesz to chodź! – powiedział trener a on skoczył przez barierkę. Ja poszłam się rozciągać a Bartek z trenerem na ławeczkę.
- Dziewczyny co tu robi Bartek? – zapytała Ola
- Misiu to jest Paulinki chłopak – uśmiechnęła się Karola
- Serio? – skierowała się do mnie
- Nie na niby – wykręciłam oczami i się zaśmiałam
Po treningu Mama, Zunia i Dawid pojechali do domu, a ja z Bartkiem na jego trening. Weszliśmy do środka i przy wejściu na trybuny Bartek się zatrzymał.
- Muszę Ci jeszcze coś powiedzieć – złapał mnie za obydwie ręce
- No słucham Cię
- Do Spały jadę już we wtorek – zmartwił się
- Dlaczego?... Szkoda… - zasmuciłam się – ale nie zapomnisz o mnie prawda? – zapytałam
- Głupol – pocałował mnie
- Leć do szatni – teraz ja go pogoniłam, a mój telefon zaczął dzwonić. Popatrzyłam na niego, a tam  „treeeneer ;*” zdziwiłam się i odebrałam, a w tym czasie Bartek poszedł do szatni.
- Dzień dobry Paulinko – usłyszałam głos w słuchawce
- No dzień dobry trenerze – powiedziałam
- Mogłabyś jeszcze podjechać na chwilę na hale?
- To znaczy jest mały problem
- Jaki? – zapytał

- Bo ja jestem teraz na treningu Bartka…
- Ooooo to dobrze się składa. Jesteś na trybunach tak?
- Tak, ale o co chodzi?
- Za 10 minut będziemy i pogadamy
- Jak to będziemy? – zapytałam
- Niespodzianka – rozłączył się a ja weszłam na trybuny, oparłam się o barierkę i zobaczyłam Bartka który do mnie podbiegł. Kiedy stanął sięgał mi do brzucha, bo byłam wyżej od niego.
- Kto dzwonił? – zapytał
- Trener..
- Ooo a co chciał?
- Nie wiem. Chciał, żebym przyjechała, powiedziałam, że jestem na Twoim treningu, to powiedział, że ONI przyjadą – powiedziałam z naciskiem na słowo ONI
- Oni?
- Nie wiem.. – powiedziałam bezradnie
- Oj na pewno Cię nie wyrzuci – puścił mi oczko
- Oby – zaśmiałam się
- Chyba już są – powiedział a ja westchnęłam.
- Leć bo wszyscy się zbierają – skierowałam się w jego stronę i schylając się dałam mu buziaka. Wzięłam głęboki oddech i się odwróciłam. Uśmiechnęłam się do mojego trenera i będącego z nim… 

wtorek, 25 marca 2014

46. Kto tam?

PERSPEKTYWA PAULI.

„Będę za 10 minut <3”
takiego sms dostałam o godzinie 00;00 6 grudnia od Bartka. 
„Ta jasne, śpij a nie się wygłupiasz, kolorowych ;*”
„No dobra”
Chyba mu się coś poprzewracało. No, ale ok. Poszłam spać, a obudził mnie dzwonek do drzwi. Jestem sama w domu, kto to może być? Wujek i ciocia pojechali na jakąś impre do wujka Krzyśka. Ktoś szarpnął za klamkę, no ale jest zamknięte. Znowu dzwonił do drzwi. Ja taka już cała zdygana, przypomniały mi się wszystkie horrory, ale jakoś zeszłam po cichu na dół. Doszłam do drzwi.
- Kto tam? – zapytałam głośno
- Otwórz – powiedział ktoś, ale nie poznałam głosu
- Wal się. Nie wiem kim jesteś ale jak nie przestaniesz, to zadzwonię po policje. – powiedziałam i wtedy zamek się przekręcił, a ja ze strachu szybko schowałam się za kanapą w salonie. Ktoś wszedł do środka i zbliżał się do mnie a ja przymknęłam oczy i się popłakałam. Nagle poczułam że ta osoba mnie podnosi
- Paula kochanie – przytulił mnie
- Idioto nigdy więcej czegoś takiego nie rób! – krzyknęłam na niego
- Nigdy więcej to ja nie pozwolę Ci oglądać horrorów – zaśmiał się i mnie pocałował, a potem wytarł oczy.
- Napisałeś, że nie przyjedziesz! Bartek! Wiesz, że się często boje! – popatrzyłam na niego, a on wyciągnął zza pleców pudełeczko. – Nie pieprz, że będziesz się mi teraz oświadczał…
- Oświadczał może nie, ale mam dla ciebie prezent na mikołajki – pocałował mnie i otworzył pudełko, wyciągnął z niego przepiękny naszyjnik z zawieszką – piłką w kształcie serca. Zapiął mi go na szyi i powiedział: - a z tyłu jest taki specjalny tekst dla Ciebie
Odpięłam go znów i obkręciłam a tam napis:
„Gdziekolwiek będę, cokolwiek zrobię, dwie rzeczy będą dla mnie ZAWSZE najważniejsze: Ty i siatkówka. Bartek.”
Gdy to przeczytałam popatrzyłam na niego i po moim policzku poleciała najpierw jedna, potem druga i potem kolejne łzy. Rzuciłam się mu w ramiona i szepnęłam ciche
- Dziękuję
- Wiesz… - powiedział i podniósł moją głowę do góry – Po dniu dzisiejszym jeszcze bardziej przekonałem się o tym – nagle przerwał
- O czym? – zapytałam mając jeszcze jedną łzę na policzku. On wytarł ją kciukiem i dokończył
- O tym, że to Ty jesteś tą jedną jedyną, z którą chce spędzisz resztę życia, moje byłe dziewczyny gdyby to przeczytały to pewnie powiedziały by zwykłe dziękuję i mnie pocałowały, Ty jesteś inna, Ty jesteś niesamowicie inna, nawet nie muszę się pytać czy mnie kochasz, bo to naprawdę widać, nie wiem czy to dlatego, że jesteś od nich młodsza, ale myślę, że nie. Myślę, że dlatego, że jesteś tak niesamowicie ciepłą osobą, tak szczerą, tak bardzo kochającą. Kocham Cię i nie wyobrażam sobie życia bez Ciebie – powiedział patrząc mi w oczy, a ja powoli przysunęłam się do niego i go pocałowałam.
- Ja Ciebie bardziej. Ja Ciebie naprawdę kocham, bardzo kocham, chyba nikogo jeszcze tak bardzo nie kochałam, chciałabym być z Tobą zawsze, żebyś zawsze był przy mnie, chciałabym... – powiedziałam i go przytuliłam
- Ej mała nie płacz mi tutaj – powiedział i wstał ze mną. – Ja Ci obiecuję, że będę przy Tobie zawsze ok.? – zapytał, a ja zadarłam głowę do góry, spojrzałam mu w uczy i przytaknęłam.
- Nie lubię tego, że jesteś o tyle ode mnie wyższy – powiedziałam i się uśmiechnęłam
- Zaufaj mi, jest w tym zaleta – uśmiechnął się
- Jaka niby?
- Jak Cię przytulam możesz słuchać mojego serca, które bije tylko dla Ciebie.. – powiedział i mnie przytulił
- BARTEK! JUŻ DOŚĆ! PRZEZ CIEBIE JUŻ 4 RAZ DZISIAJ PŁACZE!!! – krzyknęłam i tupnęłam nogą.
- Ale płaczesz ze szczęścia, to ze szczęścia możesz. – uśmiechnął się. – Daj zapnę – powiedział i wziął ode mnie naszyjnik, który sekundę później miałam na swojej szyi.
- Jeżeli chodzi o prezenty to chodź! Ja też dla Ciebie coś mam! – powiedziałam i łapiąc go za rękę weszłam do mojego pokoju, po czym wzięłam torebkę prezentową i mu ją dałam.
- Co to? – zapytał
- Wyciągnij, zobaczysz – uśmiechnęłam się i siadłam na biurku. On wyciągnął dwa pudełeczka, otworzył pierwsze i ujrzał trzy komplety breloczków (myślałam tu nad kluczami, suwakiem do torby i trzeci awaryjnie) z naszym pierwszym zdjęciem i napisem „na zawsze” i zdjęcie specjalne do samochodu, przylepne do tapicerki takie same zdjęcie.
- Dziękuję Ci, jest świetne – powiedział i mnie pocałował
- Jeszcze jedno pudełeczko – przypomniałam mu
- A no tak! – puścił mi oczko i wyjął kubek z taaakiiim samym zdjęciem – Kocham Cię bardzo, bardzo, bardzo, bardzo i nigdy nie przestanę! – uśmiechnął się i mnie przytulił.
- To dobrze. – zaśmiałam się i go pocałowałam. – Spać mi się chce – ziewnęłam
- To idziemy spać! – powiedział entuzjastycznie i zaniósł mnie do łóżka. Ułożyliśmy się i niedługo potem byłam już pięknej krainie snów.
Obudziłam się około 14, to znaczy.. jeżeli to można nazwać obudzeniem się samej to ten… :
- KURWA MAĆ CO TU SIĘ DZIEJE!!! – wydarł się Ziomek
- Wujek, ale uczysz mnie nie bluźnić, a sam takie rzeczy mówisz – powiedziałam nie otwierając oczu i wtulając się w Bartka.
- WSTAWAJ A NIE! CO TU SIĘ DZIAŁO? – zapytał, a ja otworzyłam oczy i siadłam
- Co miało się dziać? – zapytałam
- Czemu on tutaj jest? – zapytał i wskazał na Bartka
- Bo przyszedł mi dać prezent o 0:00. Tak głupek, ale cóż i tak go kocham, a i nie, nie spaliśmy ze sobą tylko obok siebie – uśmiechnęłam się i wymijając go wyszłam do łazienki.
***Perspektywa Bartka***
- Wstawaj! – potrząsnął mną Ziomek.
- Co jest? – zapytałem i się przeciągnąłem
- Co tu się działo? – zapytał
- Przyszedłem o 0:00, żeby dać Pauli prezent i siedzieliśmy i gadaliśmy jakieś 5 godzin a potem się położyliśmy spać, proste – powiedziałem zaspany – A gdzie ona jest? Moja misia mi zginęła – zasmuciłem się
- Spaliście OBOK siebie? – zapytał
- NO TAK ! Jezu – westchnąłem - Ziomek, ogarnij ok.? – zapytałem i poszedłem pod drzwi do toalety – Misiuuuuuu jesteś tam? – zapukałem
- Tak kochanie jestem – zaśmiała się
- A mogę wejść?
- Za 15 minut wychodzę, poczekasz nie? – zapytała
- Taaaa – mruknąłem i poszedłem do Ziomka – Wygodne to łóżko nie powiem, będę musiał częściej wpadać – zaśmiałem się
- Nono, jasne jasne… - zawtórował mi Ziomek.
Pogadaliśmy chwile i za chwile pojawiła się Paula.
- Ręcznik, szczoteczkę masz na pralce, problem z płynem do mycia, gdyż nie posiadam męskiego a różami nie chcesz chyba pachnieć – zaśmiała się.
- Ja Ci przyniosę – powiedział Ziomek i wyszedł
 Podszedłem do niej i chciałem pocałować, ale ona położyła swoją rękę na mojej klatce i powiedziała
- Nie nie nie! Najpierw się umyjesz! – i ominęła moje usta trafiając na policzek, uśmiechnąłem się pod nosem, a ona siadła na łóżku, pisząc do kogoś sms. Sekundę później przyszedł Ziomek przynosząc żel i szampon. Wszedłem do łazienki. Nono pięknie tu ma, nie ma co… Umyłem się, umyłem zęby, ubrałem i wyszedłem 20 minut później.
- I to niby kobiety się długo szykują – pokręciła głową Paula
- Oj tam – powiedziałem i podszedłem do niej – I tak mnie kochasz – pocałowałem ją.
- Chodź na obiado-śniadanie – zaśmiała się i zeszliśmy na dół trzymając się za rękę.
- Hej Ciociu – Paula pocałował ją w policzek
- Hej Aga – pocałowałem ją w policzek
Siedliśmy do stołu i Aga podała nam spaghetti. Po posiłku zapytałem:
- Na którą masz trening?
- 15, a Ty? – odparła
- 17:30. – zaśmiałem się